Sun & Sea - uitverkocht

Zon, zee, strand en klimaatverandering

 

Tijdens het Klarafestival wordt de internationaal bejubelde opera Sun & Sea voor het eerst opgevoerd in België. De opera, die zich afspeelt onder een brandende zon op een druk bezocht strand met spelende kinderen en argeloze zonnekloppers, was een ware sensatie op de Biënnale van Venetië, waar hij de Gouden Leeuw won. Wij spraken met de drie artiestes achter Sun & Sea: regisseuse Rugilė Barzdžiukaitė, scenariste Vaiva Grainytė en componiste Lina Lapelytė.

 

Vaiva Grainytė, Lina Lapelytė en Rugilė Barzdžiukaitė: jullie hebben alle drie erg uiteenlopende achtergronden. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

 

Vaiva Grainytė: We kennen elkaar al sinds onze tienerjaren. We zijn niet alleen collega’s, maar ook goede vrienden. We groeiden alle drie op in Kaunas, de op één na grootste stad van Litouwen en delen collectieve herinneringen. Lina en ik liftten geregeld samen en woonden undergroundconcerten bij, terwijl Rugile en ik aan dezelfde fotografieschool studeerden. Ik denk dat onze vriendschap en ons gedeeld verleden de spil vormen van onze samenwerking.

Lina Lapelytė: Het is ook een intellectuele vriendschap. We delen onze kijk op de wereld, voelen vaak de dingen op eenzelfde manier aan en staan op eenzelfde manier in het leven …

Rugilė Barzdžiukaitė: Tegen de achtergrond van ons eerste project samen is nog een ander soort vriendschap gegroeid, toen we beseften hoe sterk onze artistieke opvattingen bij elkaar aansloten.

 

Sun & Sea was niet jullie eerste samenwerking. In 2010 creëerden jullie samen Have a Good Day!, wat ook een groot succes was.

 

Lina Lapelytė: De opera Have a Good Day!, voor 10 kassiersters, supermarktgeluiden en piano, bracht ons op artistiek vlak dichter bij elkaar. Have a Good Day! gaat over de cyclus van kopen en verkopen, consumentisme, kapitalisme, ... De kassierster in de supermarkt groeide uit tot een metaforische figuur, een reflectie van onszelf. Toen we op tournee waren met Have a Good Day! en we ons op onze eigen praktijken zijn gaan toespitsen, kreeg Sun & Sea langzaam maar zeker vorm. Later beseften we dat onze nieuwe opera eigenlijk een vervolg breit aan ons eerdere thema rond de consumptiemaatschappij en de collectieve stem, al gaan we nu een stap verder: de consumptie van de planeet en het plezier ervan.

 

Om het thema van de klimaatverandering aan te kaarten, speelt jullie nieuwe opera zich af middenin een kunstmatig en drukbezocht strand. Waarom precies?

 

Rugilė Barzdžiukaitė: Toen we ons in het begin een strand vol zingende mensen voorstelden, dachten we intuïtief aan het verband tussen ons lichaam, dat kwetsbaar en sterfelijk is, en de Aarde, een groot maar net zo kwetsbaar hemel-lichaam. Maar het geheel blijft luchtig en soms ook grappig. Als je onze gewoonten op het strand vanop een afstand bekijkt, is de mens eigenlijk een vreemd wezen. Vreemder nog dan elk ander dier dat in zee leeft of door de lucht vliegt. Het feit dat de strandgangers ook nog eens zingen, maakt de ervaring des te surreëler. Tegelijkertijd helpt de ironie van dit alles om moeilijke thema’s aan te snijden. Het maakt ze gemakkelijker te vatten.

 

De uitwerking van Sun & Sea zal ongetwijfeld een hele uitdaging zijn geweest. Wat was volgens jullie de grootste uitdaging in het project? 

 

Vaiva Grainytė: Toen we beseften dat ons zingende strand ook de milieukwestie zou aansnijden, werden we overrompeld door de complexiteit en het verontrustend karakter van de milieuproblematiek. Hoe konden we zoiets in onze teksten weergeven? Wat moesten deze zonnebadende lichamen ons vertellen, zingen? En wie moeten ze voorstellen? Maar ook: hoe vermijden we dat we profetisch gaan klinken? Hoe pakken we zoiets subtiel maar doeltreffend aan? 

Lina Lapelytė: Los van het feit dat we iets goeds wilden voorstellen en trouw wilden blijven aan onze opvattingen in het licht van alle financiële, conceptuele en productionele aspecten, bleek het bewaren van een nuchtere blik nog de grootste uitdaging. Samen op dezelfde golflengte blijven. 

 

Was het moeilijk om een gemeenschappelijke taal te vinden?

 

Vaiva Grainytė: Het is net alsof je samen op kot de keuken moet delen. Alle ingrediënten van het stuk worden op hetzelfde moment en gezamenlijk bereid. En toch heeft iedereen zijn eigen specifieke taken en vaardigheden, zijn eigen kamer en stekje. Dankzij die bewuste ‘kot’-modus wordt de privacy voortdurend onderbroken en beoordeeld. Met andere woorden: het is een overweldigend proces! 

Lina Lapelytė: We hebben sterk uiteenlopende achtergronden. Vaiva is schrijfster en dichteres. Zij studeerde theaterkritiek. Rugile is documentairemaakster en studeerde theaterregie. Ik ben muzikante en actrice met een diploma beeldhouwkunst op zak. In ons werk tekenen we eerst samen de conceptuele krijtlijnen uit. Daarna legt elk van ons zich toe op specifieke taken. Vaiva schrijft de tekst, die ik op mijn beurt op muziek zet; terwijl Rugile zich toelegt op het visuele aspect. In Sun & Sea speelden de acteurs ook een bepalende rol in de manier waarop het stuk vorm kreeg. We hebben de acteurs samen gekozen, hen in ons creatieproces opgenomen en naar hen geluisterd.

 

Vaiva Grainytė, uw werk wordt wel eens omschreven als ‘weerspiegelingen van het dagelijkse leven’, ‘door de ogen van een ironische antropoloog’. Zijn die elementen ook terug te vinden in het libretto van Sun & Sea? 

 

Vaiva Grainytė: Jazeker. Het thema van de klimaatverandering is op zich buitengewoon verontrustend en wordt gevoed door wanhoop en smart. Het was best een uitdaging om het juiste register te vinden voor het stuk: om niet terug te vallen in het overheersende doemdenken en het bijhorende discours, maar evenmin een oplossing op te dringen en uiteindelijk moralistisch over te komen. Humor en ironie zetten daarentegen de deur op een kier voor melancholie.

Het libretto van het stuk is als een lappendeken van verhalen, innerlijke monologen en gedachtestromen, nu eens gezongen als solo, dan weer in koor. Die ‘verhalensoep’ kan alledaags en onbekommerd overkomen: een vrouw die klaagt over vieze honden, een veganist die droomt over een bezoekje aan een visrestaurant. De poppy sound en kunstmatige oceaan van liederen heeft echter een dreigende ondertoon: kwallen dansen met plasticzakken, water zo groen als een bos, een vakantieganger met badmode ‘made in China’ ... Het zijn verhalende micromomenten die samen verwijzen naar de geneugten van consumentisme en laksheid. Ze zijn het resultaat van onderzoek, eigen ervaringen en persoonlijke ontmoetingen met de zangers.

 

Rugilė Barzdžiukaitė, wat was uw benadering van de regie? Heeft uw achtergrond in de filmwereld de regie van deze live performance beïnvloed? 

 

Rugilė Barzdžiukaitė: Vóór ik aan Sun & Sea begon, draaide ik een film met als titel Acid Forest, waarin mensen aankomen op een toeristische trekpleister en er in de gaten worden gehouden door de vogels in de lucht. Die film zet de hiërarchie tussen mens en dier op haar kop. Mensen lijken net mieren, kleine wezentjes. Die ervaring heeft me geholpen om het strand vanop een zekere afstand te bekijken: een doodgewone situatie met een grote antropologische waarde, die tal van milieukwesties aansnijdt. 

 

Lina Lapelytė, uw composities benaderen het zingen vaak als een collectief gebeuren dat gedeeld wordt door zowel professionals als amateurs. Hoe zit dat in Sun & Sea?

 

Lina Lapelytė: Voor mij is muziek beeldend. Ik denk zelden aan geluid op zich, puur omwille van de schoonheid. Samenwerken met verschillende mensen, met uiteenlopende muzikale vaardigheden, leert ons over verdraagzaamheid, geduld en traagheid. Ik vind het fijn om daaraan herinnerd te worden. Voor mijn recentste, nog lopende werk, Study of Slope, nodigde ik toondove mensen uit op een muzikale reis. In Sun & Sea zit de muziek geworteld in diepgaande observatie van de mensen met wie we wilden samenwerken. De meeste aria’s werden dan ook geschreven met de zanger in gedachten. Het collectieve aspect van het musiceren en de resonantie waartoe het kan leiden binnen een groep, vind ik fascinerend. Eén stem die uitmondt in een collectieve stem, is buitengewoon krachtig. Die kracht overstijgt de muziek op zich.

 

 

Rugilė Barzdžiukaitė (1983, gevestigd in Vilnius) werkt als filmmaker, theaterregisseur en beeldend kunstenaar. In haar creatieve praktijk verkent Barzdžiukaitė de kloof tussen objectieve en verbeelde realiteiten, terwijl ze op speelse wijze uitdaagt tot een antropocentrische manier van denken. Haar recente documentairefilm-essay Acid Forest werd onder meer bekroond op het Locarno International Film Festival. Sun & Sea is haar nieuwste samenwerking binnen het performance-medium.

 

Vaiva Grainytė's (1984, gevestigd in Litouwen en Canada) op tekst gebaseerde oeuvre schippert tussen genres, interdisciplinaire theaterwerken en publicaties. Als schrijfster, toneelschrijfster en dichteres treedt ze op als een observerende antropologe: uitgedaagd door Grainytė's poëtische interpretatie krijgen alledaagse sociale kwesties een paradoxaal en ge-defamiliariseerd karakter. Haar essaybundel Beijing Diaries (2012) en de poëziebundel Gorilla's Archives (2019) werden genomineerd voor de Book of the Year awards.

 

Lina Lapelytė's (1984, werkt in Vilnius en Londen) performance-gebaseerde kunst vindt haar oorsprong in muziek en flirt met popcultuur, genderstereotypen en nostalgie. In haar werk betrekt ze opgeleide en niet-opgeleide performers, vaak in de vorm van een zangact met een breed scala aan genres, van mainstream muziek tot opera. Het zingen neemt de vorm aan van een collectief en affectief gebeuren dat kwetsbaarheid en het tot zwijgen brengen in vraag stelt. 

 

In hun samenwerkingen besteden de drie artiesten een bijzondere aandacht aan de relatie tussen documentaire en fictie, realiteit en poëzie, en aan de overlapping van theater, muziek en beeldende kunst. Hun opera-performance Sun & Sea is hun tweede samenwerking. De voorstelling werd onlangs nog gepresenteerd als Sun & Sea (Marina), en vertegenwoordigde Litouwen tijdens de 58ste hedendaagse kunsttentoonstelling - La Biennale di Venezia, waar het bekroond werd met de Gouden Leeuw voor beste nationale deelname. Hun vorige werk, de hedendaagse opera Have a Good Day! voor 10 caissières, supermarktgeluiden en piano, ging in 2013 in première en was wereldwijd te zien.

I. SUNSCREEN BOSSA NOVA

Hand it here, I need to rub my legs...

‘Cause later they’ll peel and crack,

And chap.’Hand it I will rub you…

Otherwise, you’ll be red as a lobster…

Hand it I will rub you…

 

[NL]

I. ZONNEBRANDCRÈME BOSSA NOVA

Geef hier, ik moet mijn benen insmeren…

‘Want later zullen ze afschilderen en barsten,

En zullen kloven zich vormen.’

Geef hier, ik zal je insmeren…

Anders word je zo rood als een kreeft…

Geef hier, ik zal je insmeren…

 

I. YOUNG MAN FROM THE VOLCANO COUPLE

I flew to a Portuguese corrida –

A short trip, just for fun.

But then the pilot had to land the plane in London:

So I called up my friends

And stayed over for a couple of days.

And from that day on,

Linda and I never been apart.

Not a single climatologist predicted a scenario like this.

Maybe someone had a feeling – perhaps the bull?…

… perhaps the bull?…

 

[NL]

I. JONGE MAN VAN HET VULKAANKOPPEL

Ik vloog naar een Portugees stierengevecht -

Een korte uitstap, enkel voor het plezier.

Maar dan moest de piloot het vliegtuig landen in Londen:

Dus ik belde mijn vrienden op

En verbleef gedurende een paar dagen bij hen.

En vanaf die dag,

Waren Linda en ik nooit gescheiden.

Geen enkele klimaatwetenschapper voorspelde een dergelijk scenario.

Misschien had iemand een voorgevoel – de stier bijvoorbeeld?

Misschien de stier?

 

I.VACATIONERS’ CHORUS

TODAY THEY HAVE RAISED

THE RED AND YELLOW FLAG UP HIGH:

THE WHIRLPOOLS OF THE SEA,

DROP-OFFS,

RIP-TIDES,

UNDERTOWS.

YOU’RE NOT ALLOWED

TO WADE IN

DEEPER THAN YOUR KNEES!

 

[NL]

I. VAKANTIEGANGERSKOOR

VANDAAG HEBBEN ZE

DE RODE EN GELE VLAG HOOG GEHESEN

DE MAALSTROMEN VAN DE ZEE

PLOTSE AFGRONDEN

GEVAARLIJKE GOLVEN

ONDERSTROMEN

HET IS NIET TOEGELATEN

DIEPER TE WADEN

DAN JE KNIEËN!

 

I. SIREN’S ARIA

The man I once married,

My ex, he drowned in South-East Asia.

He was the best of swimmers,

On vacation with his girlfriend.

To this very day, no one can understand how it could happen to him:

Some say he was swimming out too far beyond the shore,

And the deep waters took him in.

Others, knowing him better,

Claim he had suffered a cramp due to a magnesium deficiency…

 

[NL]

I. SIRENE-ARIA

De man die ik ooit trouwde,

Mijn ex, verdronk in Zuidoost-Azië.

Hij was een zeer goede zwemmer,

Op vakantie met zijn vriendin.

Tot op vandaag begrijpt niemand hoe het is kunnen gebeuren:

Sommigen zeggen dat hij te ver is gegaan in de zee,

En dat het diepe water hem heeft verzwolgen.

Anderen, die hem beter kennen,

Beweren dat hij last had van een kramp door een magnesium tekort…

 

II. VACATIONERS’ CHORUS

YOU ARE STRONGLY ADVISED TO STAY ON SHORE,

YOU SHOULD NOT LEAVE YOUR CHILDREN UNOBSERVED!

JUST BUILD CASTLES IN THE SAND,

WALK THE BEACH COLLECTING STONES, SHELLS, AMBER, AND BABY TEETH!…

 

[NL]

II. VAKANTIEGANGERSKOOR

HET WORDT STERK AANGERADEN OM OP HET STRAND TE BLIJVEN

HOU JE KINDEREN IN HET OOG!

BOUW KASTELEN IN HET ZAND

WANDEL OP HET STRAND, VERZAMEL STENEN, SCHELPEN, AMBER EN BABYTANDEN!

 

I. WEALTHY MOMMY’S SONG

My boy is eight and a half

And he has been swimming in

The Black,

The Yellow,

The White,

The Red,

The Mediterranean,

Aegean seas...

He has already visited two of the world’s great oceans,

And we’ll visit the remaining ones this year!

 

Two weeks ago, my husband took me diving in Australia.

Two photographers swam after us – included in the price!

Our little one stayed on shore together with our nanny…

 

We explored the coral forests,

We climbed through their branches,

It certainly tired us, such density!… 

 

What a relief that the Great Barrier Reef has a restaurant and hotel!

We sat down to sip our piña coladas – included in the price!

They taste better under the water,

Simply a paradise!

 

[NL]

I. LIED VAN DE RIJKE MAMMA

Mijn zoon is achtenhalf

En hij zwom reeds in

De Zwarte,

De Gele,

De Witte,

De Rode,

De Middellandse,

En de Egeïsche Zee…

Daarnaast bezocht hij reeds twee van ‘s werelds grote oceanen

De resterende zullen we dit jaar bezoeken!

 

Twee weken geleden nam mijn man me mee om te duiken in Australië.

Twee fotografen zwommen achter ons – inbegrepen in de prijs!

Onze zoon bleef op het strand samen met het kindermeisje…

 

We ontdekten de koraalbossen

We klommen door hun takken

We werden er moe van – wat een dichtheid!

 

Wat een opluchting dat het Groot Barrièrerif een restaurant en een hotel heeft! We dronken er onze piña coladas – inbegrepen in de prijs!

Onder water smaakt alles beter.

Eenvoudigweg een paradijs!

 

I. CHANSON OF ADMIRATION

What a sky, just look, so clear!

Not a single cloud…

What is there? – seagulls or terns?

I can never tell…

O la vida

La vida…

 

[NL]

I. LIED VAN BEWONDERING

Wat een hemel, kijk toch, zo helder!

Geen wolk te bespeuren…

Wat zijn dat? Zeemeeuwen of sterns?

Ik kan ze niet uit elkaar houden…

O het leven

Het leven…

 

I. SONG OF EXHAUSTION. WORKAHOLIC’S SONG

I really don’t feel that I can let myself slow down,

Because my colleagues will look down on me.

They’ll say I have no strength of will.

And I’ll become a loser in my own eyes

 

Exhaustion, exhaustion, exhaustion, exhaustion…

Exhaustion, exhaustion, exhaustion, exhaustion…

 

Exhaustion –

I like to say it as a joke –

It’s like a mammoth,

A nonexistent creature, gone extinct.

Encyclopedias have it,

But in life – a thing you’ll never meet

 

 

[NL]

I. LIED VAN DE UITPUTTING, LIED VAN DE WERKVERSLAAFDE

Ik voel niet dat ik het rustiger aan kan doen

Mijn collega’s zouden op me neerkijken

Ze zouden zeggen dat ik geen karakter heb

En ook in mijn eigen ogen zou ik een verliezer worden

 

Uitputting, uitputting, uitputting, uitputting…

Uitputting, uitputting, uitputting, uitputting…

 

Uitputting

- zo zeg ik vaak als grap – 

Is als een mammoet,

Een niet-bestaand, uitgestorven wezen,

Iets wat je kan tegenkomen in encyclopedieën,

Maar niet in het echte leven.

 

II. CHANSON OF TOO MUCH SUN

My eyelids are heavy,

My head is dizzy,

Light and empty body,

There’s no water left in the bottle.

 

MY EYELIDS ARE HEAVY,

MY HEAD IS DIZZY,

LIGHT AND EMPTY BODY,

THERE’S NO WATER LEFT IN THE BOTTLE.

 

 

[NL]

II.LIED VAN TE VEEL ZON

Mijn oogleden zijn zwaar,

Mijn hoofd voelt duizelig,

Mijn lichaam licht en leeg,

In de fles is geen water meer.

 

MIJN OOGLEDEN ZIJN ZWAAR,

MIJN HOOFD VOELT DUIZELIG,

MIJN LICHAAM LICHT EN LEEG,

IN DE FLES IS GEEN WATER MEER.

 

DREAM

I’m a guest at the house of the author of this book.

It’s pleasant and comfy atmosphere, I feel like laughing.

But all of a sudden, the host starts massaging his temples,

Closing his eyes,

He says: I don’t feel too well, it’s back again, it’s time!

Time for what? – I ask him, feeling concerned

 

And then he explains it all to me:

I HAVE IN MY HEAD A TUMOR THE SIZE OF AN EGG,

IT GIVES ME PAINS THAT I CAN HARDLY BEAR!

I NEED TO EAT A HANDFUL OF SHRIMP,

AND ONLY THEN DOES THE SUFFERING END.

I HAVE TO GET SOME SHRIMP, QUICKLY,

TAKE ME TO A RESTAURANT,

UP THERE, ON THE HILL, INSIDE THE CASTLE…

 

He starts to panic,

I say: OK.

Only Wait, I say, I don’t know how to drive.

And wait, I say again, now getting angry:

How can you eat shrimp when you are the ambassador of eating raw?

You are the spokesman for uncooked, vegetarian food,

How can you be such an impudent liar?

You fraud!

 

I start to hit him with my fists, and wake up soaking in sweat – 

‘ve never had a stranger dream!

 

[NL]

DROOM

Ik ben te gast in het huis van de auteur van dit boek.

De sfeer zit goed en ik heb zin om te lachen.

Plots begint de gastheer zijn voorhoofd te masseren,

En sluit daarbij zijn ogen.

“Ik voel me niet goed,” zegt hij: “het is terug, het is tijd!”

“Tijd voor wat?” vraag ik hem bezorgd.

 

En dan vertelt hij me alles:

“IK HEB EEN TUMOR IN MIJN HOOFD ZO GROOT ALS EEN EI

HET DOET ZOVEEL PIJN DAT IK HET NAUWELIJKS KAN UITHOUDEN!

IK MOET EEN HANDVOL GARNALEN ETEN,

ENKEL ZO KENT MIJN LIJDEN EEN EINDE.

IK MOET GARNALEN ETEN, VLUG,

VOER ME NAAR EEN RESTAURANT

DAAR, OP DE HEUVEL, IN HET KASTEEL…”

 

Hij begint te panikeren.

Ik zeg: “goed”.

“Maar wacht,” zeg ik: “ik heb geen rijbewijs.”

“En wacht,” zeg ik opnieuw, nu boos wordend:

“Hoe kan je als ambassadeur van de rauwkost garnalen eten?

Je bent een voorvechter van ongekookt, vegetarisch voedsel?

Hoe kan je zo’n onbeschaamde leugenaar zijn?

Oplichter!”

 

Met mijn vuisten begin ik op hem in te beuken wanneer ik, badend in het zweet wakker, word – nooit een vreemdere droom gehad!

 

I. PHILOSOPHER’S COMMENTARY

Is it not a comical even grotesque situation:

Ancient Persia, China, India –

Some of the oldest civilizations in the world.

A thousand years went by and we are

Lying here on the beach,

Snacking on super sweet dates imported from Iran,

Playing a game of chess invented by Indian Brahmins,

Wearing swimming suits made in the factories of China –

Is this not a parody of the Silk Road?

 

[NL]

I. FILOSOFENCOMMENTAAR

Is het niet grappig, is het niet grotesk:

Oud-Perzië, China, Indië –

Enkele van ‘s werelds oudste beschavingen.

Duizend jaren vergingen

En nu liggen we hier op het strand,

Zoete dadels etend, geïmporteerd uit Iran,

Schaak spelend, uitgevonden door Indische Brahmanen,

Zwemkledij dragend, gemaakt in Chinese fabrieken – 

Is dit geen parodie op de zijderoute?

 

II. SONG OF COMPLAINT

What’s wrong with people – they come here with their dogs,

Who leave shit on the beach, fleas on the sand!

I come home from the shore, covered with bites, and my skin itching like mad.

 

What’s wrong with people – they drink beer in the heat of the day!

They spill it and it seeps into the sand,

Then it smells like a slum-hole!

 

Which then plays a nice duet with bites of sandwich left behind –

It feels like lying all day by a homeless man!

 

Recently, I stretched my blanket out – right on the old remains of smoked fish –

It was all rotten skin and bones!

I could smell the stench as I lay down.

Turning on my stomach, a foreign body –

A champagne cork – poking my ribs!

What’s wrong with people – is it so hard to walk to a trash bin, or what?

 

What’s wrong with people – they come here with their dogs,

Who leave shit on the beach, fleas on the sand!…

 

[NL]

II. KLAAGZANG

Wat is er mis met die mensen – ze komen hier met hun honden,

Die stront achterlaten op het strand en vlooien in het zand!

Als ik van de kust terugkeer, ben ik met beten bedekt en jeukt mijn huid als hel.

 

Wat is er mis met die mensen – ze drinken de hele tijd bier!

Ze morsen en het bier drupt in het zand,

Nu ruikt het hier als in een sloppenwijk!

 

Achtergelaten stukken sandwich gaan met het bier in duet –

Het is alsof je de hele tijd naast een dakloze ligt!

 

Onlangs spreidde ik mijn deken uit – en kwam in de overblijfselen van een gerookte vis terecht

Een walgelijk mengsel van graten en gerotte huid!

Ik rook de stank toen ik neerlag,

Daarna draaide ik me op mijn buik en voelde iets vreemd –

Een champagnekurk die in mijn ribben prikte!

Wat is er mis met die mensen – is het zo moeilijk een vuilbak te vinden?

 

Wat is er mis met die mensen – ze komen hier met hun honden,

Die stront achterlaten op het strand en vlooien in het zand!

 

SOLO:

The colours of the sea and sky have changed.

CHORUS:

THIS SEASON THE SEA IS AS GREEN AS THE FOREST

 

[NL]

SOLO:

De kleuren van de zee en de hemel zijn veranderd

CHORUS:

DIT SEIZOEN IS DE ZEE EVEN GROEN ALS HET WOUD

 

II.SIREN’S ARIA

The great-great-great-grandmother of fish

Passed on to her descendants the secrets of gill control:

Every animal kingdom has its special privileges,

Everything is wisely planned out, but humankind –

Well, you don’t have to look far – my aforementioned husband, my ex – 

Was so inclined to rash behavior.

This mammal with limited lung power,

Still tries so hard to go into the sea,

To dive down deep:

He wants to conquer and control what is not his to own…

Acidy waves,

Ivory foam,

Rocking the boats full of canned goods, tourists, fruits, and weapons. 

 

Airplanes in the sky,

Ships sailing the sea.

 

ACIDY WAVES,

IVORY FOAM –

AIRPLANES IN THE SKY,

SHIPS SAILING THE SEA…

 

[NL]

II.SIRENE-ARIA

De oudbetovergrootmoeder van de vis

Gaf haar nageslacht het geheim door van de kieuwcontrole:

Elk dierenkoninkrijk bezit speciale privileges,

Alles is slim geregeld, maar het mensengeslacht

- Welnu je moet het niet ver zoeken, de voordien vermelde man, mijn ex –

Is geneigd om met dit alles een loopje te nemen.

Dit zoogdier met een beperkte longcapaciteit,

Probeert nog steeds om in zee te gaan

Om diep naar beneden te duiken:

Hij wil wat niet van hem is veroveren en controleren…

Zure golven,

Ivoorkleurig schuim,

De boten vol ingeblikt voedstel, toeristen, fruit en wapens laten schommelend.

 

Vliegtuigen in de hemel

Schepen die de zeeën bevaren

 

ZURE GOLVEN

IVOORKLEURIG SCHUIM

VLIEGTUIGEN IN DE HEMEL

SCHEPEN DIE DE ZEEËN BEVAREN

 

THE COUPLE’S DISTANCE SONG

–So what time in the morning is your flight?

–It’s quarter past seven!

–So you need to be there before five…

–I am already getting sad…

–In the morning, I’ll make an omelet…

Then we’ll see each other in a week…

–But that week seems so long…

–We should remember to get some gas!

–Can you rub my shoulders? They’re burning

 

[NL]

LIED VAN DE AFSTANDSRELATIE

- Wanneer vertrekt je vlucht morgenochtend?

- Om kwart na zeven!

- Dus je moet er voor vijf uur zijn…

- Ik word al triest…

- ‘s Ochtends zal ik een omelet maken…

Over een week zullen we elkaar dan terugzien…

- Maar die week lijkt zo lang…

- We moeten er aan denken om wat gas te halen!

- Kan je even over mijn schouders wrijven? Ze branden

 

II.WEALTHY MOMMY’S SONG

…we said we’d celebrate our son’s birthday there in a year and a half! 

What an amazing sight!

Those coral horns, that bleached, pallid whiteness…

You have to see it, words cannot describe it!

 

…our baby boy will be ten in a year and a half!

I want him to see the Great Barrier Reef with his own eyes!

My boy is eight and a half

And he’s already been swimming in

The Black,

The Yellow,

The White,

The Red,

The Mediterranean,

Aegean seas...

He has already visited two of the world’s great oceans,

And we’ll visit the remaining ones this year!

 

[NL]

II.LIED VAN DE RIJKE MAMMA

… We zeiden dat we onze zoon zijn verjaardag daar in anderhalf jaar zouden vieren! Wat een ongelofelijk mooi zicht!

Die koralen, die gebleekte witheid…

Je moet het zien! Woorden kunnen het niet beschrijven!

 

…Onze jongen zal over anderhalf jaar 10 jaar oud zijn!

Ik wil dat hij het Groot Barrièrerif met zijn eigen ogen ziet!

Mijn zoon is achtenhalf

En hij zwom reeds in

De Zwarte,

De Gele,

De Witte,

De Rode,

De Middellandse,

En de Egeïsche Zee…

Daarnaast bezocht hij reeds twee van ‘s werelds grote oceanen

De resterende zullen we dit jaar bezoeken!

 

II.PHILOSOPHER’S COMMENTARY

The banana comes into being, ripens somewhere in South America,

And then it ends up on the other side of the planet,

So far away from home.

It only existed to satisfy our hunger in one bite,

To give us a feeling of bliss.

 

Serotonin from Ecuador – in our northern flatland,

For any time of day or time of year…

 

[NL]

II.FILOSOFENCOMMENTAAR

De banaan groeit en rijpt ergens in Zuid-Amerika

En eindigt dan op de kant van de planeet,

Ver weg van thuis.

Ze bestond enkel om ons verlangen naar die ene hap te bevredigen,

Om ons een gevoel van gelukzaligheid te geven.

 

Serotonine van Ecuador – in ons noordelijk vlakland,

Op elk moment van het jaar.

 

II.SONG OF COMPLAINT

…ever since my childhood, smoked fish carries unpleasant associations: 

My grandmother used to make me eat smoked fish with mayonnaise for breakfast –

Everyday, the same.

A strange bird, now passed away.

 

Our farmhouse is full of grandmother’s things, we didn’t want them anymore at home:

We’re going out there next weekend,

I’ll carry out all the coats, and furs, and books into the sun.

Only that sun…

One doesn’t know what to expect…

Even snow in summer wouldn’t surprise me!

Everything is out of joint:

The beginning of May brought frost and snow

And winter gives us buds and mushrooms…

 

 

[NL]

II.SONGS OF COMPLAINT

Met gerookte vis maak ik sinds mijn kindertijd reeds negatieve associaties:

Mijn grootmoeder liet me gerookte vis met mayonaise eten als ontbijt – elke dag, steeds weer.

Een vreemde vogel, nu gestorven.

 

Onze boerderij bevat heel wat spullen van grootmoeder, we wouden ze niet meer thuis hebben.

Volgend weekend maken we een uitstap.

Ik zal alle mantels, pelzen en boeken in de zon zetten.

Maar die zon…

Je weet niet wat je er van moet verwachten…

Zelfs sneeuw in de zomer zou me niet verbazen!

Alles is ontwricht:

Begin mei hadden we vriesweer en sneeuw

En in de winter ontluiken er knoppen en groeien er champignons…

 

 

III. CHANSON OF ADMIRATION

Rose-colored dresses flutter:

Jellyfish dance along in pairs –

With emerald-colored bags,

Bottles and red bottle-caps.

O the sea never had so much color!

 

[NL]

III. LIED VAN BEWONDERING

Roze jurken fladderen:

Kwallen dansen in paren -

Met smaragdkleurige tassen,

Flessen en rode kroonkurken.

O, de zee was nog nooit zo kleurrijk!

 

II. SONG OF EXHAUSTION. WORKOHOLIC’S SONG

I finally learned to stay calm,

Not to take my state of mind home.

And at work there are unwritten rules,

we could call them etiquette:

Don’t complain when things get difficult,

When you are lacking sleep,

When you are under the weather.

Even if you run out of gas – just keep smiling...

 

But suppressed emotions, I noticed, don’t disappear so easily,

They get knotted up in your psyche:

Suppressed negativity finds a way out unexpectedly,

Like lava. 

LIKE LAVA, LIKE LAVA, LIKE LAVA, LIKE LAVA…

I feels so bad when I can’t control myself,

And I lose my cool in public.

Then I feel sorry for myself, guilty,

I feel ashamed…

LIKE LAVA, LIKE LAVA, LIKE LAVA, LIKE LAVA...

EXHAUSTION, EXHAUSTION, EXHAUSTION, EXHAUSTION,

IT’S LIKE A MAMMOTH –

A NON-EXISTENT CREATURE GONE EXTINCT:

ENCYCLOPEDIAS, THE ANNALS OF HISTORY– HAVE IT,

BUT IN LIFE – A THING YOU’LL NEVER MEET

YOU’LL NEVER MEET

YOU’LL NEVER MEET...

 

VACATION IS WHAT KILLED THE MAMMOTH –

OFFICIALLY, THE CREATURE DOES NOT EXIST, BUT ACTUALLY,

IT’S A SPECIES THAT BREEDS AT THE HIGHEST RATE.

 

AFTER VACATION,

YOUR HAIR SHINES,

YOUR EYES GLITTER,

EVERYTHING IS FINE.

 

After vacation,

Your hair shines,

Your eyes glitter,

Everything is fine.

 

[NL]

II. LIED VAN DE UITPUTTING, LIED VAN DE WERKVERSLAAFDE

Ik heb eindelijk geleerd om rustig te blijven

En mijn werk niet mee naar huis te nemen.

Op het werk zijn er ongeschreven regels,

We zouden het een etiquette kunnen noemen:

Klaag niet wanneer zaken moeilijk worden,

Wanneer je slaaptekort hebt,

Wanneer je je wat slecht voelt.

Zelfs wanneer je gas op is – blijf gewoon lachen

 

Maar onderdrukte emoties, merkte ik op, verdwijnen niet zo gemakkelijk,

Ze blijven ronddwalen in je geest en raken daar in de knoop

Onderdrukte negativiteit komt onverwacht tevoorschijn,

Zoals lava. 

ZOALS LAVA, ZOALS LAVA, ZOALS LAVA, ZOALS LAVA…

Ik voel me zo slecht wanneer ik mezelf niet kan controleren,

En wanneer ik mijn kalmte in het openbaar verlies.

Dan schaam ik me, voel ik me schuldig,

Ik schaam me …

ZOALS LAVA, ZOALS LAVA, ZOALS LAVA, ZOALS LAVA…

UITPUTTING, UITPUTTING, UITPUTTING, UITPUTTING,

IS ALS EEN MAMMOET -

EEN NIET-BESTAAND, UITGESTORVEN WEZEN,

IETS WAT JE KAN TEGENKOMEN IN ENCYCLOPEDIEËN,

MAAR NIET IN HET ECHTE LEVEN.

NIET IN HET ECHTE LEVEN

NIET IN HET ECHTE LEVEN

 

VAKANTIE IS WAT DE MAMMOET HEEFT UITGEROEID -

OFFICIEEL BESTAAT HET WEZEN NIET, MAAR EIGENLIJK,

IS HET EEN SOORT DIE ZICH GEMAKKELIJK VOORTPLANT

 

NA EEN VAKANTIE,

SCHIJNT JE HAAR, 

GLITTEREN JE OGEN,

IS ALLES IN ORDE.

 

Na een vakantie,

Schijnt je haar, 

Glitteren je ogen,

Is alles in orde.

 

VOLCANO STORY

PEOPLE HAVE BEEN PLANNING

ALL YEAR LONG THEIR TEN DAYS OFF THEIR VACATION,

WHICH THEY ONLY TAKE ONCE EVERY YEAR.

NOW SITTING ALL SWEATY IN THE AIRPORT WAITING ROOM –

GOLDEN HOT SAND EXISTS ONLY IN THE BROCHURE.

 

THE VOLCANO ERUPTED UNEXPECTEDLY,

CONTRARY TO ALL THE DIAGRAMS AND TIME TABLES –

NOT A SINGLE CLIMATOLOGIST PREDICTED A SCENARIO LIKE THIS.

 

BEFORE IT REACHED THE AIRPORT,

THE AIRPLANE WAS CAUGHT UP IN THE BLACK CLOUD.

WHEN ASHES ARE DRAWN INTO THE HOT ENGINE,

THEY BECOME GLASS:

ASHES, AEROPLANES,

ASHES, AEROPLANES,

ASHES, AEROPLANES...

 

[NL]

VULKAANVERHAAL

MENSEN PLANNEN

HET HELE JAAR DOOR HUN TIEN DAGEN DURENDE VAKANTIE

DIE ZE SLECHTS ÉÉN KEER PER JAAR NEMEN.

NU ZITTEN ZE ALLEMAAL ZWETERIG IN DE WACHTRUIMTE VAN DE LUCHTHAVEN

GOUD, WARM ZAND BESTAAT ENKEL IN BROCHURES.

 

DE VULKAAN BARSTTE ONVERWACHT UIT,

TEGEN ALLE DIAGRAMMEN EN TIJDSCHEMA’S IN –

GEEN ENKELE KLIMAATWETENSCHAPPER VOORSPELDE EEN DERGELIJK SCENARIO.

 

VOOR HET DE LUCHTHAVEN BEREIKTE,

KWAM HET VLIEGTUIG IN EEN ZWARTE WOLK TERECHT.

WANNEER AS IN DE HETE MACHINES WORDT GEZOGEN

VERANDERT HET IN GLAS;

AS, VLIEGTUIGEN,

AS, VLIEGTUIGEN,

AS, VLIEGTUIGEN …

 

II. YOUNG MAN FROM THE VOLCANO COUPLE

I stayed over for a couple of days,

Until the panic and the ashes diminished.

Until airport paralysis came to an end.

My friend here introduced me to his sister:

– We are together!...

– We are together!...

 

[NL]

II. JONGE MAN VAN HET VULKAANKOPPEL

Ik bleef een paar dagen,

Totdat de paniek en de as afnamen.

Totdat de lamlegging van de luchthaven eindigde.

Mijn vriend hier introduceerde me bij zijn zus:

- We zijn samen!...

- We zijn samen!...

 

3D SISTERS’ SONG

– I cried so much when I learned that corals will be gone. 

And together with the Great Barrier Reef the fish would go extinct –

From sharks to the smallest fry.

– I cried so much when I learned bees are massively falling from the sky, 

And with them all the world’s plant life will die.

– I cried so much when I understood that I am mortal,

That my body will one day get old and wither.

And I won’t see, or feel, or smell ever again…

 

– My mother left a 3D printer turned on.

And the machine began to print me out.

 

When my body dies, I will remain,

In an empty planet without birds, animals and corals.

Yet with the press of a single button,

I will remake this world again:

– 3D corals never fade away!

– 3D animals never lose their horns!

– 3D food doesn’t have a price!

– 3D me lives forever!

 

I will print you out, mother,

When I need you,

My sister too, I will print you out,

When I miss you dearly.

All of us together will print out some meat,

And shrimp as well,

When we want something savoury to eat.

And we will print out the bees,

So that at least some sweetness is left.

 

3D CORALS NEVER FADE AWAY!

3D ANIMALS NEVER LOSE THEIR HORNS!

3D FOOD DOESN’T HAVE A PRICE!

3D ME LIVES FOREVER!

 

[NL]

3D ZUSSENLIED

- Ik huilde zo hard toen ik ontdekte dat koralen zullen verdwijnen.

En dat samen met het Groot Barrièrerif ook de vissen zouden uitsterven –

Van haaien tot de kleinste vis.

- Ik huilde zo hard toen ik ontdekte dat bijen met massa’s uit de lucht vallen,

En dat met hen alle vegetatie zal verdwijnen.

- Ik huilde zo hard toen ik ontdekte dat ik sterfelijk ben,

Dat mijn lichaam op een dag zal oud worden en vergaan.

En dat ik nooit meer zal zien, voelen of ruiken…

 

Mijn moeder liet een 3D-printer aanstaan.

En de machine begon mij te printen.

 

Wanneer mijn lichaam sterft, zal ik achterblijven,

Op een lege planeet zonder vogels, dieren en koralen.

Maar met een enkele knopdruk,

Zal ik deze wereld opnieuw maken:

- 3D-koralen zullen nooit weggaan!

- 3D-dieren verliezen nooit hun hoorns!

- 3D-voedsel heeft geen prijs!

- de 3D-versie van mezelf zal eeuwig leven!

 

Ik zal je uitprinten, moeder,

Wanneer ik je nodig heb,

Mijn zus ook, ik zal je uitprinten,

Wanneer ik je hard mis.

We zullen samen wat vlees uitprinten,

En garnalen,

Want we willen iets sappig om te eten.

En we zullen de bijen uitprinten,

Zodat er tenminste nog wat zoetheid overschiet.

 

3D-KORALEN ZULLEN NOOIT WEGGAAN!

3D-DIEREN VERLIEZEN NOOIT HUN HOORNS!

3D-VOEDSEL HEEFT GEEN PRIJS!

DE 3D-VERSIE VAN MEZELF ZAL EEUWIG LEVEN!

 

II. SUNSCREEN BOSSA NOVA

Will you cover my back with it, please?…

I bought us some new sunscreen…

What does it say?…

…let’s read it…

It should be good enough…

Hand me my glasses…

Look in the other bag there…

 

Protection for hypersensitive skin... Schutz für überempfindliche Haut… 

Защита сверхчувствительной кожи…

Protezione per la pelle ipersensibile…

 

[NL]

II. ZONNEBRANDCRÈME BOSSA NOVA

Wil je mijn rug insmeren, alsjeblieft?...

Ik nam nieuwe zonnebrandcrème mee…

Wat staat er op?...

…laten we het lezen…

Het zou goed genoeg moeten zijn…

Geef me mijn bril…

Kijk in de andere zak daar…

 

Protection for hypersensitive skin... Schutz für überempfindliche Haut… 

Защита сверхчувствительной кожи…

Protezione per la pelle ipersensibile…

 

 

III. VACATIONERS’ CHORUS

THIS YEAR THE SEA IS AS GREEN AS A FOREST:

EUTROPHICATION!

BOTANICAL GARDENS ARE FLOURISHING IN THE SEA –

THE WATER BLOOMS.

OUR BODIES ARE COVERED WITH A SLIPPERY GREEN FLEECE,

OUR SWIMSUITS ARE FILLING UP WITH ALGAE,

EMPTY SNAIL HOMES, SWOLLEN SEAWEED, FISH REMAINS,

AND ALL KINDS OF SHELLS...

 

[NL]

III.VAKANTIEGANGERSKOOR

DIT JAAR IS DE ZEE ZO GROEN ALS HET BOS:

EUTROFIËRING!

BOTANISCHE TUINEN BLOEIEN IN DE ZEE.

HET WATER BLOEIT.

ONZE LICHAMEN ZIJN BEDEKT MET EEN GLAD GROEN VLIES

ONZE ZWEMKLEDIJ VULT ZICH MET ALGEN

LEGE SLAKKENHUIZEN, OPGEZWOLLEN ZEEWIER, VISRESTEN

EN ALLERHANDE SCHELPEN…