[Uitverkocht] HONG KONG PHILHARMONIC ORCHESTRA, JAAP VAN ZWEDEN & ALEXANDRE KANTOROW
Hommages
Welkom op de 19e editie van Klarafestival! Het thema Crossroads - Come Together verbeeldt als geen ander het samenkomen van het publiek, de artiesten en hun inspirerende concerten. Een ontmoetingsplek waar de top van de internationale klassiek in dialoog gaat met uitdagende creaties en jong talent.
Inspirator van deze editie is festivalartiest Claron McFadden. 'Ik sta op een kruispunt waar stijlen en generaties elkaar kruisen en ontmoeten en met elkaar botsen', vertelde ze ons in een interview. Die uitspraak is de kern van het programma. Geniet van Klarafestival als vrijplaats van hoop, meerstemmigheid en schoonheid in alle mogelijke verschijningsvormen. Als een plek waar het bekende nieuwe betekenis krijgt en waar nieuwe ervaringen je overrompelen.
Jan Raes, voorzitter
Joost Fonteyne, intendant
Chantal Pattyn, manager Klara
Hong Kong Philharmonic Orchestra
Jaap Van Zweden – musical direction
Alexandre Kantorow – piano
Coproduction: Klarafestival, Bozar
–
Daniel Ting-cheung Lo (1986)
Asterismal Dance: new work, commissioned by Hong Kong Philharmonic Orchestra
Sergei Rachmaninoff (1873-1943)
Rhapsody on a Theme of Paganini, Op. 43
– interval –
Johannes Brahms (1833-1897)
Symphony No. 1 in C Minor, Op. 68
I. Un poco sostenuto — Allegro
II. Andante sostenuto
III. Un poco allegretto e grazioso
IV. Adagio — Più andante — Allegro non troppo, ma con brio – Più allegro
Wat betekent een titel?
De titel van een schilderij stuurt de blik van de kijker, de titel van een roman creëert een verwachtingspatroon bij de lezer. Maar hoe zit dat bij muziek? Titels van instrumentale klassieke muziek zijn in vergelijking daarmee veeleer algemeen: doorgaans identificeren ze een werk op basis van een genre. Een muzikaal genre groepeert een groot aantal werken op basis van gemeenschappelijke kenmerken. Een strijkkwartet is naast een bezetting dus ook een muzikaal genre, net zoals een pianosonate, symfonie of concerto. In de loop van de muziekgeschiedenis ontstaan naast de bezetting nog andere genreconventies, zoals aantal, tempo, vorm en expressief gehalte van de verschillende delen. Ook wanneer een titel als bijvoorbeeld Symfonie nr. 1 niets zegt over de inhoud, dan nog zal de luisteraar spontaan enkele verwachtingen koesteren. We stellen ons in op een vierdelig orkestwerk met een snel en doorwrocht openingsdeel, een beschouwende trage beweging, een pittig scherzo en een afsluitende snelle beweging. Sinds de romantiek is de symfonie het belangrijkste genre waarin een componist zich tot een groot publiek richt. De componist geeft hierin het beste van zichzelf, en dat is ook wat wij van een symfonie verwachten. Het concert van het Hong Kong Philharmonic Orchestra biedt drie verschillende genres: een symfonisch gedicht, een variatiecyclus en een symfonie. Nog voor er een noot geklonken heeft, voelen luisteraars dankzij deze genres intuïtief aan wat hen te wachten staat.
Sterrendans
Rond 1850 ontstaat een nieuw muzikaal genre dat – grote uitzondering – wel een concrete titel heeft. Het symfonisch gedicht is een eendelig orkestwerk gebaseerd op een buitenmuzikaal gegeven. Het verklankt of verwijst naar het gedicht, natuurfenomeen, schilderij of verhaal waaraan het zijn titel ontleent. De opdracht die het Hong Kong Philharmonic Orchestra aan zijn stadsgenoot Daniel Lo gaf, behoort tot dit genre. Asterismal Dance (2022) is een eendelig werk dat geïnspireerd is door de lichtvariaties in de sterrenhemel, alsof de sterren aan het dansen zijn. Het vertrekt van één basismotief, dat in verschillende gedaanten te horen is. Ook deze zogenaamde ‘thematische transformatie’ is typisch voor het symfonisch gedicht.
Dit is voor mijn manager
Ook als pianovirtuoos had componist Sergej Rachmaninov een schitterende carrière. De volledige titel van diens op. 43 luidt Rapsodie op een thema van Paganini (1934). Het gaat dus om een variatiecyclus, een genre waarin componerende virtuozen hun instrumentale kunnen tentoonspreiden. De toevoeging ‘rapsodie’ versterkt de mythevorming: deze benaming suggereert dat de virtuoos al zijn kunstjes ter plekke improviseert. Sinds de val van het Ancien Régime is ook de klassieke muziek op kapitalistische leest geschoeid. Componisten verwerven een inkomen door opdrachten en uitgave van hun muziek. Muzikanten willen een zo groot mogelijk publiek werven voor hun concerten. Variatiecycli op een bekend en geliefd thema zijn daartoe een probaat middel. Rachmaninov heeft zich niet zozeer gespiegeld aan de vele virtuozen die middelmatige werken voor eigen gebruik componeerden, maar aan het iconische voorbeeld van Franz Liszt, voor wie transcendente virtuositeit een middel en geen doel op zich was. Toch was marktwaarde ook hem niet vreemd. Zo schreef hij over de achttiende en meest sentimentele variatie van deze cyclus: ‘dit is voor mijn manager’. Inderdaad wordt deze variatie vaak afzonderlijk uitgevoerd en is ze alom geliefd.
Waar Liszt in de negentiende eeuw een voorbeeldfunctie had voor de virtuoze pianomuziek, vervulde Niccolò Paganini deze rol voor het vioolrepertoire. Het is dan ook geen toeval dat Rachmaninov voor deze variatiecyclus het thema koos van het laatste van diens bekende 24 Capriccio’s voor viool solo, Op. 1. Iedereen (her)kent dit thema, en dat maakt het bij uitstek geschikt voor een variatiereeks. Vanaf de zevende variatie combineert Rachmaninov dit thema met de gregoriaanse Dies Irae-melodie. Tijdens de laatste vijf variaties haalt Rachmaninov alles uit de kast om een oorverdovend applaus uit te lokken. Het tempo versnelt stelselmatig, een mars stuwt het ritme naar een hoogtepunt, eenstemmige passages in de piano krijgen een groter effect door een zetting in vier octaven en de herkenbaarheid van beide thema’s (Paganini en Dies Irae) is opnieuw groter. Toch heeft Rachmaninov ook een structureel element overgenomen van Paganini. Het thema van diens Capriccio Nr. 24 telt niet toevallig 24 maten. Het is dus geen toeval dat Rachmaninov een reeks van 24 variaties baseert op dit thema.
Grote voetsporen
Tussen 1850 en 1870 stokt de productie van symfonieën enigszins. Dat heeft te maken met het ontstaan en de populariteit van het symfonisch gedicht in die periode, maar toch vooral met faalangst. Het is moeilijk om symfonieën te componeren na Schubert, Mendelssohn of Schumann, maar vooral de negen symfonieën van Beethoven deden componisten twijfelen: hoe kunnen we dit evenaren, laat staan overtreffen? Symptomatisch is het moeizame ontstaan van de eerste symfonie van Johannes Brahms. Een eerste aanzet mislukte compleet: de geplande ‘symfonie’ werd uiteindelijk zijn eerste pianoconcerto (1858). De tweede aanzet was de goede, al zou Brahms niet minder dan 21 jaar aan zijn eerste symfonie werken (1855-1876). Eigentijdse critici zagen in Brahms de componist die in de voetsporen van Beethoven trad, wat de druk op Brahms’ eerste symfonie nog aanzienlijk vergrootte. Vanaf de eerste noot van het openingsdeel voelt elke luisteraar echter dat Brahms in zijn opzet geslaagd is. Hij laat de snelle beweging voorafgaan door een langzame inleiding, een praktijk die al sinds de vroegste voorbeelden van het genre – de symfonieën van Joseph Haydn – gebruikelijk was. De diepgang en intensiteit van Brahms’ langzame inleiding tot dit openingsdeel zijn echter ongeëvenaard. De mineurtonaliteit, de schurende akkoorden, het luide klankniveau en de herhaalde paukenslagen schreeuwen het uit: hier staat iets bijzonders te gebeuren. Brahms maakt deze verwachtingen in dit en de volgende delen ook volledig waar. Ook het slotdeel begint met een langzame inleiding, wat eerder uitzonderlijk is. Dat wijst erop dat het muzikale gewicht vooral op de eerste en vierde beweging rust. Die zijn langer in duur en dramatischer in expressie dan de middendelen, die meer ontspannen zijn. Dat is zeker het geval voor de langzame tweede beweging, waarin de lyriek hoogtij viert, maar ook voor de derde beweging. Traditioneel is dit een scherzo, maar Brahms behoudt enkel min of meer de vorm, maar niet de maatsoort in drie of het karakter van deze beweging. Een lachebek was Brahms allerminst: hij voelde zich niet thuis in de muzikale grapjasserij van een Haydn of de wrange humor die bijwijlen in Beethovens scherzo’s te horen is. De expressie die hij nastreefde zit vervat in de tempoaanduiding ‘Un poco allegretto e grazioso’: opgewekt, niet te snel en vooral sierlijk.
Mark Delaere
Hong Kong Philharmonic Orchestra
Onder leiding van Jaap van Zweden groeide het Hong Kong Philharmonic Orchestra uit tot een van de grootste orkesten van Azië. In 2019 won het zelfs als eerste Aziatische orkest ooit de prestigieuze Gramophone Orchestra of the Year Award. Met Van Zweden bracht het orkest o.a. Wagners volledige Ringcyclus, waarvan zowel de uitvoeringen als de opnames lof ontvingen. Het orkest steunt ook componisten uit Hongkong en China via regelmatige compositieopdrachten en door hun werk internationaal te verspreiden. Verder zet het orkest zich in voor verschillende educatieve en maatschappelijke projecten, waarmee het jaarlijks duizenden kinderen en families toegang geeft tot muziek. Meer info over het orkest vind je hier.
Jaap van Zweden
De Nederlandse dirigent Jaap van Zweden begon zijn carrière als violist bij het Concertgebouworkest, waar hij op zijn 19e de jongste concertmeester ooit werd. Pas 20 jaar nadien (in 1996) zette hij zijn eerste stappen als dirigent en intussen groeide hij uit tot een van de meest gevraagde dirigenten ter wereld. Momenteel is van Zweden artistiek directeur van het Hong Kong Philharmonic Orchestra (sinds 2012) en New York Philharmonic (sinds 2018). Eerder vervulde hij deze functie bij onder andere Antwerp Symphony Orchestra en Dallas Symphony Orchestra. Na dit seizoen legt van Zweden zijn functies in Hongkong en New York neer om aan de slag te gaan bij Seoul Philharmonic.
Alexandre Kantorow
In 2019 brak de Franse pianist Alexandre Kantorow door toen hij op zijn 22e de Grand Prix behaalde op de International Tchaikovsky Competition, een prijs voorbehouden voor uitzonderlijke prestaties, die in de geschiedenis van deze wedstrijd slechts vijf keer is uitgereikt. Kantorow begon zijn carrière als solopianist op 16-jarige leeftijd en gaf sindsdien solorecitals in de grootste Europese zalen. Hij wordt geprezen om zijn vakmanschap, virtuositeit en poëtische gevoeligheid. Voor zijn opnames ontving hij steevast lovende kritieken en diverse onderscheidingen, waaronder recent een Diapason d’Or de l’Année voor zijn opname van solowerk van Brahms.
HONG KONG PHILHARMONIC ORCHESTRA
MUSIC DIRECTOR
Jaap van Zweden, SBS
PRINCIPAL GUEST CONDUCTOR
Long Yu
RESIDENT CONDUCTOR
Lio Kuokman, JP
FIRST VIOLINS
Concertmaster
Jing Wang
First Associate Concertmaster
Leung Kin-fung
Second Associate Concertmaster
Anders Hui
Second Associate Concertmaster
Wang Liang
Third Associate Concertmaster
Bei de Gaulle
Ai Jin
Ba Wenjing
Cheng Li
Gui Li
Li Chi
Yoon Soojeong
Li Zhisheng
Liu Fangxi
Mao Hua
Rachael Mellado
Zhang Xi
Jia Shuchen #
Li Chun Lam James *
Wang Yue *
SECOND VIOLINS
Zhao Yingna ●
Domas Juškys ■
Leslie Ryang Moonsun ▲
Fang Jie
Gallant Ho Ka-leung
Liu Boxuan
Mao Yiguo
Katrina Rafferty
Vivian Shen
Miyaka Suzuki Wilson
Tomoko Tanaka
Christine Wong
Zhang Yuchen
Zhou Tengfei
VIOLAS
Andrew Ling ●
Li Jiali ■
Kaori Wilson ▲
Cui Hongwei
Fu Shuimiao
Ethan Heath
Li Ming
Damara Lomdaridze
Alice Rosen
Sun Bin
Zhang Shuying
Yeung Sin Hang *
CELLOS
Richard Bamping ●
Fang Xiaomu ■
Dora Lam ▲
Chan Ngat-chau
Chen Yichun
Timothy Frank
Anna Kwan Ton-an
Lee Haedeun
Song Tae-mi
Song Yalin
Leung Cheuk Yan *
DOUBLE BASSES
George Lomdaridze ●
Jiang Xinlai ◆
Chang Pei-heng
Feng Rong
Samuel Ferrer
Jeffrey Lehmberg
Philip Powell
Jonathan Van Dyke
FLUTES
Megan Sterling ●
Olivier Nowak ■
Josep Portella Orfila
PICCOLO
Linda Stuckey ◆
OBOES
Michael Wilson ●
Wang Yu-po ■
Marrie Rose Kim
COR ANGLAIS
Kwan Sheung-fung ◆
CLARINETS
Andrew Simon ●
John Schertle ■
Lau Wai
BASS CLARINET
Lorenzo Iosco ◆
BASSOONS
Benjamin Moermond ●
Toby Chan ■
Vance Lee ◆
CONTRABASSOON
Adam Treverton Jones ◆
HORNS
Lin Jiang ●
Russell Bonifede ■
Chow Chi-chung ▲
Todor Popstoyanov
Homer Lee
Jorge Medina
Chuang Yu-hui *
Benjamin Jacks *
Lionel Speciale *
TRUMPETS
Nitiphum Bamrungbanthum ●
Christopher Moyse ■
Douglas Waterston
Robert Smith
Yu Long Ching ∇
TROMBONES
Jarod Vermette ●
Christian Goldsmith
Kevin Thompson
BASS TROMBONE
Aaron Albert ◆
TUBA
Paul Luxenberg ●
Florian Hatzelmann ●*
TIMPANI
James Boznos ●
PERCUSSION
Aziz D. Barnard Luce ●
Raymond Leung Wai-wa
Sophia Woo Shuk-fai
Samuel Chan *
Eugene Kwong *
HARP
Louise Grandjean ●#
● Principal
■ Co-Principal
◆ Associate Principal
▲ Assistant Principal
# Short-term Contract
* Guest Musician
∇ The Orchestra Academy Hong Kong (TOA) Fellows
MANAGEMENT ON TOUR
CHIEF EXECUTIVE
Benedikt Fohr
DIRECTOR OF ARTISTIC PLANNING
Timothy Tsukamoto
ARTISTIC PLANNING MANAGER
Michelle Wong
DIRECTOR OF ORCHESTRAL OPERATIONS
Vanessa Chan
LIBRARIAN
Betty Ho
ASSISTANT LIBRARIAN
Chan Tim Yan
STAGE MANAGER
Camille Tam
STAGE SUPERVISOR
Chan Kwok Yee
DIGITAL MEDIA PRODUCER
Arthur Lo
STAGE AND PRODUCTION OFFICER
Isaac Wong
ORCHESTRA PERSONNEL MANAGER
Joseph Wong
ASSISTANT ORCHESTRAL OPERATIONS MANAGER
Apple Li
DIRECTOR OF MARKETING
Dennis Wu
MEDIA RELATIONS & COMMUNICATIONS MANAGER
Emily Hui
INTERNATIONAL TOUR MANAGER
Harrison Parrott
presenting partners
Klara, KPMG
event partners
Belfius, BMW, Proximus, Brouwerij Omer Vander Ghinste, Interparking
public funding
Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Nationale Bank, Nationale Loterij-meer dan spelen, Vlaamse Gemeenschap, Vlaamse Gemeenschapscommissie
cultural partners
Bozar, Flagey, Ancienne Belgique, Kaaitheater, Muntpunt
festival suppliers
Maison De La Poste, Fruit at Work, Levi Party Rental, Drukkerij Bosmans, Café Victor, Brussels Booking Desk, Ray & Jules, Maison Dandoy
media partners
VRT 1, VRT Canvas, Radio 1, Bruzz, De Standaard, Knack / Le Vif, La Libre, Musiq3, La Première, La Trois, Ring TV, visit.brussels