Audio, textiel en architectuur komen samen in het werk van de jonge geluidskunstenaar Anouk Kellner. Met de installatie Airchoir No. 2: Dirges for Coded Organ Voices brengt ze een bijzonder instrument tot klinken in de Koudenbergkerk. Meerdere opblaasbare volumes ademen in en uit als longen. Via de orgelpijpen waarmee ze verbonden zijn, laten ze hun stemmen horen. Als een koor resoneren en interfereren deze inflatables met elkaar in de ruimte. Hun geprogrammeerde composities klinken steeds anders, naargelang de positie van de bezoeker. Kellner onderzoekt de grenzen tussen het organische en het niet-organische, tussen menselijke emotie, religie en elektronica. Haar poëtische Airchoir belichaamt een vertrouwde hedendaagse dualiteit: het menselijke verlangen naar verbinding in een wereld vol technologie.

Airchoir No. 1 © Anouk Kellner