Nieuwe stemmen in kamermuziek

De winnaars van Supernova 2026 zijn bekend: Naka Quartet en Effel Quartet. Als kersverse laureaten van deze twaalfde editie van de wedstrijd voor jonge kamermuziekensembles staan ze te popelen om zich aan het publiek te tonen. Tijdens Klarafestival 2026, meer bepaald op zaterdag 21 maart, kan je beide kwartetten live aan het werk horen in het Muziekinstrumentenmuseum. Dit concert maakt deel uit van de prijzenpot en is ook meteen de aftrap van hun concerttournee door België. In de aanloop naar het festival spraken we beide ensembles over hun parcours, hun muzikale keuzes en hoe ze hun eigen stem vormgeven binnen de kamermuziek. 

Wat betekent het voor jullie om deze prijs te winnen?

Effel Quartet: Het was een enorme opluchting om te merken dat al het harde werk geloond heeft. Wat het extra speciaal maakte, is dat we tijdens de finale een werk konden brengen dat onze leraar Vincent David speciaal voor ons geschreven heeft.

Naka Quartet: Ook ons doet het enorm veel plezier om te zien dat alle inspanningen hun vruchten afgeworpen hebben. Het motiveert ons om nog harder te werken. Dit is onze eerste gezamenlijke overwinning als kwartet en we staan te popelen om hierop verder te bouwen.

Hoe kijken jullie nu terug naar jullie deelname aan de wedstrijd? 

EQ: Het was de eerste keer dat we echt samen brainstormden over hoe we muziek kunnen combineren met een andere kunstvorm. We wilden bewijzen dat een kamermuziekconcert allesbehalve stijf is: je hoeft geen 45 minuten stil te zitten en enkel te luisteren naar de musici. We kozen bewust voor een vernieuwende aanpak in de samenstelling van ons programma, door bruggen te slaan naar poëzie en schilderkunst. Voor ons vieren was dit een ontzettend interessant en leerzaam proces.
NQ: Supernova was niet de eerste wedstrijd waar we aan deelgenomen hebben, maar wel de grootste tot nu toe. Het was een intens traject, maar we kijken met veel voldoening terug. We werden fantastisch begeleid door de collega's van Klarafestival, van de halve finale in Flagey tot de finale in DE SINGEL. We hadden nooit eerder in een zaal van die grootte en met zo'n geweldige akoestiek gespeeld. Gelukkig konden we tijdens de soundcheck uitzoeken wat wel en niet werkte. Ook de feedback van de juryleden was voor ons enorm leerrijk en motiverend.

Op 21 maart geven jullie de aftrap van jullie Belgische concerttournee tijdens Klarafestival. Wat mogen we hiervan verwachten? 

NQ: We willen het publiek prikkelen zonder te choqueren. We hernemen de werken van Felix Mendelssohn en Wim Henderickx die we eerder al tijdens de finale speelden. Daarmee belichten we wat ons als ensemble typeert: hedendaagse muziek en werken die zelden worden uitgevoerd in dialoog brengen met klassieke meesterwerken zoals die van Mendelssohn.
EQ: Ook wij hernemen een werk uit de finale: Debussy’s Suite Bergamasque is een werk dat altijd goed onthaald wordt door het publiek. Daarnaast hebben we niet stilgezeten. Voor het festivalconcert slaan we voor het eerst de handen in elkaar met visueel kunstenaar Julia Renaudot. We zijn erg benieuwd naar het resultaat en de reactie van het publiek. Daarnaast spelen we de delen Maurice en Béla uit Images, het werk dat Vincent David voor ons componeerde.

Zijn er bepaalde stukken of componisten die een vaste plaats hebben binnen jullie repertoire?

EQ: Debussy heeft voor ons een bijzondere betekenis. Zijn Suite Bergamasque was het eerste grote werk dat we samen speelden. We hebben het ook opgenomen en dus het voelde vanzelfsprekend om dit te blijven spelen. Daarnaast proberen we in elk programma een duidelijke lijn en een verhaal te creëren.

NQ: Die samenhang vinden we ook belangrijk. We voelen ons erg aangetrokken tot hedendaagse muziek, en in het bijzonder tot die van Belgische componisten. Alle vier delen we een diepe bewondering voor het werk van Wim Henderickx. Het werk dat we van hem brengen, In Deep Silence III. Impression on a Theme from Haydn. String Quartet No. 2 , is geïnspireerd door Oosterse muziek. Het zorgt voor een verstild moment van rust en reflectie

EQ: De zoektocht naar een balans tussen oud en nieuw herkennen we: Debussy, met onder meer Clair de Lune, dat voor veel mensen herkenbaar is, vormt een mooi contrast met het energieke Ciudades van Guillermo Lago.

Hebben jullie nog andere projecten lopen naast de concertreeks in België?

EQ: Het is een drukke tijd voor ons. We bereiden ons momenteel voor op een festival in Andorra. Daar zullen we Images van Vincent David in première uitvoeren, naast twee volledig nieuwe stukken in ons repertoire. En daarnaast staan er een hele reeks concerten gepland in juni, augustus en september. 

NQ: Wij steken ook de landsgrenzen over. We hebben binnenkort een concert in Metz, in l’Arsenal, waar we voor het eerst werk zullen uitvoeren van de Chinees-Amerikaanse componiste Zihan Wu. Ons kwartet is ook te gast als ensemble in residentie bij Chamber Music for Europe, een vereniging die kamermuziek promoot in Wallonië en Brussel. Tijdens deze residenties zijn er verschillende concerten gepland over een heel seizoen, waaronder festivals in Italië en Frankrijk

Als jullie even mogen dromen: waar zien jullie jezelf als ensemble binnen vijf jaar?

NQ: Onze wildste dromen? Rijk zijn en in Los Angeles wonen. (lachen) We hopen ons netwerk uit te kunnen breiden in elk van onze thuislanden: België, Frankrijk, Italië en Japan. En daarnaast willen we de handen in elkaar slaan met componisten, beeldende kunstenaars en scenografen, om te experimenteren met alle mogelijkheden die zo’n samenwerking kan bieden.

EQ: Ons voornaamste doel is om de saxofoon in een nieuw daglicht te plaatsen en te tonen welke verrassende en uitgebreide klankmogelijkheden dit instrument biedt, ook in kwartetformatie. Door meer samen te werken met componisten willen we ons kwartet inzetten als medium om nieuwe formats te creëren. 

Hoe gaan jullie om met competitie en stress? 

EQ: Als je solo speelt, sta je alleen op het podium en ben je op jezelf aangewezen. In kamermuziekverband voelt dat veel ontspannener. Het voorbije jaar konden we bovendien vaak samen optreden, waardoor het vertrouwd voelt om op het podium te staan. Een goede voorbereiding en vertrouwen in elkaar zorgen ervoor dat de stress verdwijnt. Wat dan overblijft is een gezonde hoeveelheid spanning en vooral: een stevige portie enthousiasme.
NQ: De ene kan al wat beter om met stress dan de andere, en het is fijn dat we elkaar daarin begrijpen. Maar tegelijkertijd stellen we ons open naar elkaar om onze connectie te versterken. Dat geeft ons een bepaalde rust. We voelen ons goed bij elkaar en staan daardoor vol zelfvertrouwen op het podium. 

Welke raad zouden jullie toekomstige kandidaten willen meegeven?

EQ: Zet in de eerste plaats de muziek centraal. Focus op kwaliteit, wees overtuigd van wat je doet en maak iets dat voor jou echt betekenis heeft en waar je als ensemble volledig achter staat. Als je oprecht bent, word je ook gehoord. Supernova draait om veel meer dan een eerste, tweede of derde plaats.
NQ: Ook je persoonlijkheid als ensemble speelt mee. Stel jezelf de vragen: ‘Wat is onze identiteit?’ Wat willen we laten zien?’ Zoek zorgvuldig naar een repertoire dat bij die identiteit aansluit. Kies niet te snel en durf te twijfelen. En tot slot: denk niet te veel na op het moment zelf. Probeer vooral te genieten, want die energie straalt ook af op het publiek en de jury. 

Interview door Fauve Charlier